Commissielid

Hilde de Snoo

Volksgezondheid, Jeugdzorg

Waarom ik voor de PVDA de politiek in ben gegaan? Bij deze vraag denk ik ook aan voorbeelden in het leven. Je hebt ze nodig. De leraar, je trainer, de jeugdheld of zoals bij mij het geval: een paar mensen uit mijn leven.

Allereerst mijn vader. Hij is nu net met pensioen gegaan na bijna 50 jaren arbeid. Een trouwe man die echter na 45 jaren zomaar ontslagen werd. Zomaar? Zeker. Er kon nog geen dankjewel vanaf. Een jaar later werd hij gebeld. Of hij niet terug wilde komen. Ze hadden hem nodig. En hij keerde terug. Zonder wrok en rancune. Hij hield van zijn werk, het bedrijf en zijn uiteindelijke pensioen werd alsnog een mooi afscheid. Hij liet me zien dat werknemers op een respectvolle benadering moeten kunnen rekenen van hun werkgever.

Ook mijn oom Theo. Hij hield van uitdagen en prikkelen. Keuzes maken en trouw blijven aan je idealen. Theo stelde me de vragen die ik nodig had om verder te komen, na te denken en te leren keuzes te maken. De antwoorden liet hij aan mij over. Dat gaf me vrijheid en ruimte. Theo is helaas een paar jaar geleden plotseling overleden. Ik mis Theo. Hij had het mooi gevonden dat ik in zijn partij verder ga. In zijn werk en ook daarbuiten zette hij zich in voor anderen. Hij leerde me dat je echt het verschil kan maken als anderen zeker zijn van jouw persoonlijke betrokkenheid.

Omdat ik dagelijks in mijn werk zie dat steeds meer mensen moeite hebben aangehaakt te blijven en vind dat dit anders moet. Omdat ik vind dat we elkaar moeten vertrouwen in plaats van wantrouwen. Ik leerde van mijn vader en oom: We doen het samen. Solidair zijn met elkaar staat daarbij hoog in het vaandel. Zekerheid hebben dat je niet alleen komt te staan.